İtalyanca

Kökenleri

İspanyolca, Katalanca, Portekizce, Fransızca, Romence ve diğer azınlık diller (Oksitanca, Arpitanca, Galiçyaca, Ladin dili ve Furlan dili gibi) doğrudan tıpkı diğer Latin dil kökenlidir.

Kökeninden Gelişimi

5. yüzyılda Roma İmparatorluğunun yıkılmasından sonra başlayan uzun ve aşamalı bir süreçle gelişmiştir.

Bu ana kadar Latince yayılmıştır ve İmparatorluğa “Madre Franca” veya ortak dil olarak uygulanmıştır.

İmparatorluğun çöküşünden sonra, dilin geleneksel ve yerel biçimleri toplumun ve insanların günlük yaşamında önemli rol oynamıştır.

Ancak, birkaç yüzyıl ve özellikle Orta Çağ boyunca, Latince, Avrupa Üniversiteleri ve Kilisenin tüm resmi işlemlerinde kullanılan yaygın kültür diliydi.

İlk bilinen yazılar

Yerel dilde (genel nüfusun konuştuğu dil) yazılan ilk belgeler 960’lı yıllarda yazılmıştır.

Bu belgeler, Campania’da Capua şehri yakınlarında bazı bölgelerin Benedictine rahiplerine ait olduğunu kanıtlayan Placiti Capuani olarak bilinen yazılardır.

  1. yüzyılın başından itibaren, büyük miktarda edebi yazılar ve özellikle şiirler, bölgesel İtalyanca dilinde yayınlanmaya başlamıştır. Bu alanda en büyük ve önemli katkılar 13. yüzyılda Sicilyalı şairler tarafından yapılmıştır. Ardından Toskanalı şairler gelir. Bunların en önemlileri ise Dante Alighieri, Giovanni Boccaccio ve Francesco Petrarch’dır.

İtalyanca hakkında daha fazla bilgi ve çevirileriniz için bizimle iletişime geçebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir